Archiwa kategorii: Krzysztof Pukański

Nowa polska proza z Berlina

Krzysztof Pukański Jeden z ostatnich Angua aż się skuliła – Jezus, jaki on wkurwiony. Poczuła, jak ogarnia ją Mrok. Jak brodzi w lepkiej, chłodnej mazi zmęczenia i rezygnacji, zalatującej starym potem. Czuła paniczny, zwierzęcy strach przed śmiercią. Wił się drgającym, … Czytaj dalej

Opublikowano Krzysztof Pukański | Otagowano , | Dodaj komentarz

Poeci wykręci*li kran

Jan Kozłowski i Krzysztof Pukański niemal w tym samym momencie nadesłali mi wiersze prześmiewcze i wykrętne. Nie mogłam się oprzeć, by ich nie opublikować tu razem… Mają one, choć poeci się nie znają, nie tylko pewien wspólny rys prześmiewczo ironiczny, … Czytaj dalej

Opublikowano Jan Kozłowski, Krzysztof Pukański | Otagowano , , | 2 Komentarze

Rätsel – Zagadka – Riddle

Wie heißt die Künstlerin (und damit meine ich nicht mich selbst, ich bin nur da auf den Fotos)? / Jak się nazywa artystka, która wykonała te prace (i nie chodzi o mnie, ja tylko pozuję na tle jej prac)? / … Czytaj dalej

Opublikowano Krzysztof Pukański, Redakcja | Otagowano , , , | 3 Komentarze

Co to za miasto? Co to za tekst?

Was für eine Stadt ist es? Was für ein Text? What the town is it? And the text? Co to za miasto? Co to za tekst? Photos: Krzysztof Pukański Loreena McKennit: Marrakesh Night Market Der Händler in seiner Kapuze hält … Czytaj dalej

Opublikowano Krzysztof Pukański | Otagowano , , | 3 Komentarze

Kruk

Krzysztof Pukański kruk                                        Adze na twoim oknie usiadł kruk patrzy jak śpisz złe słowa szepce i smołę wlewa ci do ucha mogę cię uratować ale mogę cię zabić to nie zależy ode mnie do końca cisza echo myśli odbija … Czytaj dalej

Opublikowano Krzysztof Pukański | Otagowano , | 11 Komentarzy

Chłopiec i dziadek

Rys. Krzysztof Pukański, Dziadek Krzysztof Pukański Chłopiec Chłopiec wracał z biblioteki. Pod pachą niósł pierwszą wypożyczoną książkę. Z regału w pokoju rodziców przeczytał już wszystko, co było odpowiednie dla jego wieku, a nawet nieco ponad to. Szedł powoli poboczem, przeglądając … Czytaj dalej

Opublikowano Krzysztof Pukański | Otagowano , | Dodaj komentarz

Zanurzyć się w tę ciszę

Krzysztof Pukański na białej mgły poduszce głowę kładąc zapach twych perfum poczuć i skóry radość gdy dotyka twojej zawinąć się w ciebie jak w pled pytasz, czy tego chcę…? pewnie śpisz dawno w koci zwinięta kłębek a noc ci snuje … Czytaj dalej

Opublikowano Krzysztof Pukański | Otagowano , | Dodaj komentarz

Wieża i zima

Krzysztof Pukański pisał kiedyś wiersze, rysował, fotografował… Niewykluczone, że jeszcze do tego wróci. Znowu zima Rozsiadła się biel za oknem Oddech wiatru słychać w kominie Kroki czasu jakby mniej nerwowe Inaczej brzmią sekundy Gdy za oknem ciemność Ściany jakby mniej … Czytaj dalej

Opublikowano Krzysztof Pukański | Otagowano , | 1 komentarz