Archiwa kategorii: Teresa Rudolf

Dziewczynka na kuli

Teresa Rudolf Przebudzenie Wysoko, od lat, odważnie na linie, tańczyła w cyrku dziewczyna z obrazu Picassa (ta sama, stojąca na kuli). Tańczyła  do muzyki z szumu wiatru, gwizdu ptaków i wszystkiego, co bylo na świecie w nutach zapisane… A było … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , , | Dodaj komentarz

Wzloty i zawały serca

Teresa Rudolf xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxMalarstwo: Jim Farrant Szufladka Zawsze chciałam móc moje serce wyciągnąć jak szufladkę, w której mieści się „kiedyś”, jak klejnocik malutki jak setna część ziarnka maku. Zawsze chciałam móc moje serce wyciagnąć jak szufladkę, przecierając starannie jedwabną szmatką, zakurzony … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , | Dodaj komentarz

Z poezją w sprawie godności

Teresa Rudolf Sen Jakoś tak sobie pogrywa ze mną… Spuszcza tiulową firankę na oczy głaszcze po nich, porywa, kamienieje do rana, lub pomachuje mi tym tiulem, łaskocze, rozdrażnia, odpływa by znow obudzić, złośliwie daje znać, że nie odpuści, podle pokazuje … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Oczy

Od jakiegoś czasu Teresa Rudolf pojawia się właściwie dość regularnie w soboty i to w tej swojej, jak ona to sama nazywa – trójwymiarowej postaci, z tekstem, obrazem, muzyką. Teresa Rudolf Oczy małego Araba „Oczy czarne, oczy…” słowa o miłości, … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Umarła

Bardzo lubię jej piosenki, ale to dopiero Teresa uświadomiła mi, że Eva Cassidy, dziewczyna o cudownym głosie, nie żyje… Teresa Rudolf Eva Cassidy Ten mój świat Cóż  to za smutny świat, cóż  to za okropny świat, cóż to  za niezrozumiały … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Wiersze w kolorach

Teresa Rudolf Niesamowite kolory Howarda Behrensa… „Niesamowicie wiele kiczu w niej” o mnie ktoś mógby powiedzieć. A ja? A ja najchętniej ubrałabym się w te obrazy I chodziła sobie po ulicy,  po plaży po mieście po polach wszędzie. Siedziałabym sobie … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , | Dodaj komentarz

Dziś o 18 – pełnia Księżyca

Beethoven Moonlight Sonata (Sonata al chiaro luna) Teresa Rudolf Pełnia księżyca na Cyprze, pamiętasz?? Księżyc czasem potrafi nagle rozświetlać kompletną ciemność jak najjaśniejsza lampa, taka okrągła i biała kula,  jak te, które bardzo lubię, gdy tak w rzędzie stoją na … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Melancholia

Teresa Rudolf Saksofon w jesieni W parku siada na ławce czarna Melancholia z bladą twarzą, zamyka  oczy, jak co roku… Ból nieistnienia przebiega przez nią jak prąd, w głowie szuka czegoś niecierpliwie.. I nagle przychodzi ta melodia sprzed lat, liście … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Siada, chodzi, leży…

Teresa Rudolf Zmęczenie W głowie wata cukrowa, gruba jak ta z jarmarków, oblepiająca mózg, rozciągliwa pustka w głowie. Ciało swoje, choć obce, niosące i niesione przez siebie samo, jakoś ciężko idzie, wzdychając cichutko. Siada, chodzi, leży, jak znów swoje, choć … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , | 2 Komentarze

Polska proza spoza Polski (Austria)

Teresa Rudolf Podróż… Jechał pociągiem. I rozmyślał sobie, że siedzi się teraz pewnie dokładnie tak samo jak w XX wieku, ale te kulisy dzwiękowe… Te najróżniejsze melodie, dźwięki, sygnały dochodzące z komórek, te różnorakie języki, najintymniejsze wyznania, najważniejsze sprawy ludzkie … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , | 3 Komentarze