Archiwa kategorii: Teresa Rudolf

Sąsiedzi: Filomena

Teresa Rudolf Filomena, przez bliskich i przyjaciół zwana pieszczotliwie Melcią, wyszła z budynku, w którym mieszkała od lat 25. Wrzała w niej ciągle jeszcze wsciekłość niebywała, temperaturę gotującej się wody można było dostrzec na czerwonych policzkach, korzystnie komponujących się z … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano | Dodaj komentarz

Sąsiedzi: Pani Klara

Teresa Rudolf Pani Klara, dobrze zbudowana, sztuczna blondynka, wieku bardzo podeszłego, przywołała na parter windę, nacisnąwszy drżącą ręką odpowiedni guziczek. Kiedy już otworzyły się drzwi windy, ze zdumieniem stanęła oko w oko, ząb za ząb i usta w usta, ze … Czytaj dalej

Opublikowano Ewa Maria Slaska, Teresa Rudolf | Otagowano | 3 Komentarze

Człowiek

Teresa Rudolf Człowiek Wstyd, bicie serca, zimny pot, gorączka paląca twarz, ziemio rozstąp się! Żal, ból, piekło na ziemi, gorączka paląca serce, rzeka cierpienia rwąca. Żałoba, żal, tęsknota, zły sen, oby się ocknąć, przepaść, niewiara w rzeczywistość. Miłość, wiara, zaufanie, … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , | 4 Komentarze

Dzień Zmarłych

Teresa Rudolf Migoczą świeczki, kolorowo, świątecznie, zapach wosku topionego. Cmentarze wystrojone, napuszone chryzantemy, jedna piękniejsza od drugiej. Unosi się pamięć ludzka nagle, nad codziennym zapomnieniem, o tych, których już nie ma. Zbiorowy respekt dla śmierci, bo ona godzi z góry … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , , , | 2 Komentarze

Tryptyk jesienny

Teresa Rudolf Obcinanie serc Codzienne, pracowite obcinanie serc, za dnia lub w nocy, ktoś przestał kochać głośno a zaczął zdradzać cicho…. Obcięte kawałki serc, leżące raz na psychiatrii, a raz w kościele, a po nich przechodzące, obce buty. Obcięte serca, … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , | 2 Komentarze

A ty skąd się tu wzięłaś?

Teresa Rudolf Ach ty Nostalgio! Myśl, świergot ptaków, uśmiech czyjś, muzyka, zapach trawy, wieczorem ogniska. A ty skąd się tu wzięłaś? Coś tak świątecznego, nieuchwytnego, cieniutkiego wzrusza i boli całym sercem. A ty skąd się tu wziełaś? Przelatujesz nagle, czasem … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , | 6 Komentarzy

Już jesień

Teresa Rudolf Wewnętrzny album Wspomnienia różne z różnych miejsc, z różnych rozmów. Smutek, bo było, bo dawno, bo tylko w nim?? Plejada osób, tych też już tylko, dawno ze zdjeć. Albumy bardzo pełne, miejsc, ludzi, czasu, różnych pór roku. Obudził … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , | 2 Komentarze

Tryptyk

Teresa Rudolf Z lotu ptaka A dziś już miliony ludzików ruszyły na podbój  dnia… chętnie jedni, inni mniej… Jedni sprawnie, inni mniej, w „ludowisku” podobnie jak i w mrowisku ogromny ruch… Warto by sie lepiej, dokładniej temu przyjrzeć, myślał ptak … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , , | 2 Komentarze

Jeszcze jeden wiersz na lato

Tresa Rudolf Zabrała mnie, jak żadna inna… Zabrała mnie nagle, zabrała, jak dawno żadna, w swój świat, w swoje kino, słowem, obrazem, uczuciem. Mała, szczupła, skromna bez uwodzicielstwa kobiety świadomej swego pìękna, bez ogromnych portretów bez „modelowania”, bez ścigania się … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , , , | 2 Komentarze

Lato w wierszach

Teresa Rudolf  Baba-Jaga i Czarny Dziad Pastelowe wspomnienia, delikatniutkie jak sam tiul, marzenia kiedyś  kolorowe utkane z nadziei pachnącej, koloru  groszku zielonego. Ciepło w sercu, podmuch myśli beztroskich w kozi róg zapędzających z niewiedzy, radość istnienia nóg i rąk, ruch … Czytaj dalej

Opublikowano Teresa Rudolf | Otagowano , , , | 2 Komentarze